براى تشرف به‌معراج عبادت نماز و مانند آن است . 3 - طهارت‌هاى باطنى و درونى كه در اين طهارت‌ها بايد : نيّت‌ها ، دانش‌ها ، بينش‌ها ، عقيده‌ها ، هدف‌ها و . . . را از همه‌ى پليدىها و رذايل اخلاقى پاك كرد تا بدين وسيله درون انسان از همه‌ى ناپاكىها و آلودگىها پاك گردد و آن دو طهارت قبلى مقدمه‌ى اين طهارت درونى است . به‌اين معنا كه لازمه‌ى اين طهارت درونى آن دو طهارت ظاهرى است كه آن دو طهارت و پاكى جزء مقدمات براى آمادگى هرچه بيشتر اين طهارت درونى مىباشد . و چنان كه آب پاك از بهترين وسايل براى پاكىها و پاكيزگىهاى برونى است ، همچنين دانش ، بينش ، نيت و عقيده‌ى پاك نيز عواملى بسى شايسته براى پاكى و پاكيزگى درون و برون است ، و هماهنگى برون و درون انسان در هرگونه پاكى و پاكيزگى خود مسئوليتى است بس والّا و شايان توجه همگى مؤمنان كه « الْطَّهارَةُ مِن‌َالْإيمانِ » و آب بهترين پاك‌كننده‌ى پليدىهاى ظاهرى است ، و چه زيبا سخنى از امام معصوم عليه السلام است كه « ألْماءُ يُطَهِّرُ وَ لا يُطَهَّرُ » آب پاك مىكند و پاك‌كننده‌اى ندارد . و هنگامى هم كه متنجس شد از آب بودن بيرون است ، مثلًا زمانى كه رنگ يا بو يا طعم نجاست را به‌خود گرفته و مغلوب نجاست گردد ، چنان كه در خبر نيز آمده « مادامى كه آب بر نجاست غالب باشد - به‌طورى كه آن‌را در خود محو و ناچيز كند - هرگز متنجس نمىشود ، و تنها هنگامى كه نجاست بر آب غلبه كرد اين‌جا است كه متنجس مىشود . كه ديگر آب نخواهد بود چون از اطلاق خود خارج شده است . » و بالاخره اجماع فقيهان در پاكى آبى كه با آن ادرار و مدفوع را شسته‌اند ، اگر هم‌چنان بدون تَغَيُّر به‌نجاست باشد - گرچه اجزايى از مدفوع در آن نمودار است - اين خود دليلى است متقن براين‌كه آب قليل و كم تا تَغَيُّرى به‌نجاست نيافته هم‌چنان پاك است - گرچه پاكيزه نباشد - زيرا تَنَجُّسِ آب كم به‌وسيله مدفوع در غير آب‌ريزه ، با پاكى آن در آب‌ريزه‌ى مدفوع خود تناقضى است روشن ! ! !